กรุงเทพฯ ถึง เชียงใหม่: การเดินทางสุดระทึกที่เกี่ยวข้องกับสถานีชาร์จ – ประสบการณ์การเดินทางสุดอันตรายของเจ้าของรถยนต์ไฟฟ้าชาวไทย

ผมมั่นใจกับภรรยาว่าการขับสกูตเตอร์ไฟฟ้าไปเชียงใหม่จะเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ประหยัด และเป็นการเดินทางที่โรแมนติกอย่างแท้จริง แต่เกิดอะไรขึ้น? กลายเป็นเหมือนหนังเรื่อง "Lost in Thailand" ตลอดทาง

ตอนที่ผมออกเดินทาง สกูตเตอร์ไฟฟ้าคันเล็กของผมชาร์จเต็มแล้ว และระบบนำทางก็แสดงจุดชาร์จมากมายตลอดทาง ผมมั่นใจเต็มเปี่ยม ที่จุดพักรถแห่งแรก ผมเจอจุดชาร์จ แต่ถูกรถยนต์ที่ใช้น้ำมันจอดขวางไว้ คนขับจิบกาแฟอย่างสบายๆ แล้วส่งสายตาบอกผมว่า "รีบเหรอ? รอหน่อย" ตอนนั้นเอง ผมเกือบจะทำท่าผาดโผนที่ทำให้หน้าอกหักเลยทีเดียว

หลังจากชาร์จแบตเตอรี่เสร็จแล้ว ฉันก็ไปที่สถานีชาร์จที่สอง การสแกนรหัส การดาวน์โหลดแอป การลงทะเบียน และการตรวจสอบ – ใช้เวลาสิบนาทีอย่างงุ่มง่าม แต่แถบแสดงความคืบหน้าก็ไม่ขยับเลย ชายชาวไทยที่นั่งข้างๆ ฉันพยายามปลอบใจฉันด้วยภาษาจีนที่ไม่ค่อยคล่องว่า "ใจเย็นๆ นะ ไม่เป็นไรหรอกถ้าจะท้อใจ" หัวใจฉันแทบหยุดเต้น ส่วนที่แย่ที่สุดคือตอนที่ใกล้ถึงเชียงใหม่ ที่สถานีชาร์จสุดท้าย ไฟหน้าปัดรถกระพริบเป็นสีแดง และระยะทางที่เหลือก็เหลือแค่ 20 กิโลเมตร มีรถกระบะดัดแปลงคันหนึ่งจอดอยู่ข้างหน้า เจ้าของเป็นผู้หญิง กำลังขนทุเรียนออกจากท้ายรถอย่างกระตือรือร้นพลางตะโกนว่า "หนุ่มน้อย อยากกินไหมคะ เพิ่งเก็บมาจากภูเขาเลย!" ฉันยิ้มและปฏิเสธไป คิดในใจว่า "คุณป้า ตอนนี้ฉันแค่อยากชาร์จรถให้คุณป้าเฉยๆ"

ในที่สุด เราก็ขับรถเข้าไปในเชียงใหม่ในความมืด หาโรงแรมเจอ และพนักงานต้อนรับก็ดูไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด: "รถยนต์ไฟฟ้าจากจีนเหรอคะ? ไม่มีปัญหาค่ะ เรามีปลั๊กไฟให้ชาร์จ มันอาจจะช้าหน่อย แต่คุณชาร์จได้ค่ะ" ระหว่างทางกลับ ผมสาบานกับตัวเองว่าจะต้องขับรถที่ใช้น้ำมันเบนซินหรือไม่ก็เอาเครื่องปั่นไฟไปด้วย เหตุการณ์เล็กๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างการชาร์จในเชียงใหม่คืนนั้นก็คือ ช้างข้างบ้านร้องเสียงดังลั่นกลางดึกเพราะอากาศร้อน ภรรยาของผมพึมพำในความมืดว่า "ดูสิ ขนาดช้างยังวิ่งไกลกว่าคุณอีกนะ"